A A+ A++

O Muzeum

ARCHEOLOGICZNE ZDJĘCIE POLSKI

Archeologiczne Zdjęcie Polski to ogólnopolski naukowo-badawczy program konserwatorski, którego celem są rozpoznanie i ewidencja, a poprzez to ochrona stanowisk archeologicznych. Głównym trzonem programu są badania powierzchniowe prowadzone wiosną i jesienią, podczas których lokalizuje się nieznane dotąd stanowiska archeologiczne. Pozyskane informacje umieszczane są na zunifikowanych kartach zawierających podstawowe dane, jak: przynależność administracyjna, położenie, datowanie i opis stanowiska, uzupełnione są one o mapę z zaznaczonym zasięgiem. Karty trafiają do ogólnopolskiej bazy danych i są podstawą prowadzenia działań konserwatorskich.

Program uruchomiono w roku 1978. Jednym z autorów pomysłu zunifikowania metod rozpoznania powierzchniowego stanowisk oraz opracowania uniwersalnej dla całego kraju metody badawczej był Stefan Woyda. Jako Wojewódzki Konserwator Zabytków rozpoczął w 1968 r. prowadzenie systematycznych badań powierzchniowych, nazwanych pierwotnie Zdjęciem Archeologicznym Terenu Mazowsza i Podlasia. Terenem, na którym prowadzono pierwsze prace, była wschodnia część Równiny Łowicko-Błońskiej. Wyniki prekursorskich badań na Mazowszu okazały się spektakularne – przez pierwsze sezony odkryto 700 nowych stanowisk – część z nich tworzy Mazowieckie Centrum Metalurgiczne.

ZOBACZ ZDJĘCIA Z BADAŃ