A A+ A++

Aleksandria najwspanialsza… – prelekcja

21 stycznia o godz. 16:00 zapraszamy na kolejną prelekcję z cyklu „Oblicza Starożytności”. „Aleksandria najwspanialsza, najświetniejsza” będzie opowieścią o największym mieście hellenistycznego świata i początkach nauki.

Opowiemy o fundacji miasta przez Aleksandra, rozbudowie za królów z dynastii Ptolemeuszy i okolicznościach, w jakich jej Biblioteka stała się centrum ówczesnej myśli naukowej. Temu ostatniemu zagadnieniu poświęcimy więcej miejsca, starając się na przykładach odpowiedzieć na pytanie o charakter starożytnej „nauki” i o to, jak rozumieli ją antyczni Grecy.

plakat - 21 stycznia 2017 kka

 

TEMATY KOLEJNYCH SPOTKAŃ:

„Jak wypuszczone z klatki zwierzęta” – co Grecy i Rzymianie myśleli o barbarzyńcach?

Na następym spotkaniu – 18 lutego postaramy się odpowiedzieć na pytanie kim byli dla Greków i Rzymian ludzie nazywani „barbarzyńcami”. Przeanalizujemy pochodzenie samego terminu oraz jego historyczne uwarunkowania. Na przykładzie kilku dzieł z okresu klasycznego, hellenistycznego i rzymskiego przyjrzymy się ewolucji tego pojęcia i zastanowimy się, w jakie konkretne cechy wyposażano owych „innych” świata śródziemnomorskiego.

Senatus Populus Que Romanus – o wojnie, ustroju i stosunkach społecznych w Rzymie okresu Republiki.

Nasze marcowe spotkanie poświęcimy tematowi wojny i podbojów w Rzymie okresu średniej Republiki (IV – pocz. I w. p.n.e.). To w tym okresie niezwykle dynamicznych zmian Rzym wyrósł z lokalnego italskiego miasta-państwa na bezdyskusyjną śródziemnomorską potęgę i jedynego hegemona „świata cywilizowanego”. Przyjrzymy się państwowości rzymskiej tego okresu i ustrojowi społecznemu pod kątem militarnym; przekonamy się, jak wielką rolę grała wojna i podbój w polityce Republiki. Opowiemy o rytuałach towarzyszących wypowiedzeniu wojny, stosunku Rzymian do innych bytów politycznych, o roli arystokracji senatorskiej. Zajmiemy się także samą organizacją armii rzymskiej w czasie wojny wraz z jej najbardziej charakterystycznymi cechami statusem miles (żołnierza), wyborem legionistów odbywających służbę, kultem dyscypliny oraz oryginalną taktyką bitewną.

Imperium sine fine? – pogranicza Imperium Rzymskiego w okresie Cesarstwa.    

Na ostatnim spotkaniu z cyklu „Oblicza Starożytności” opowiemy o organizacji prowincji nadgranicznych w okresie Cesarstwa (okres Pryncypatu i Dominatu do IV w. n.e.). Odwiedzimy rzymski fort w Vindolandzie, zajrzymy na Wał Hadriana i rzymskie fortyfikacje nad Eufratem, aby odpowiedzieć na pytanie czym w istocie był osławiony limes (granica)? Czy Rzymianie rzeczywiście myśleli o swych granicach jako o „linii” oddzielającej ludy cywilizowane od barbarzyńskich, czy były one raczej bliższe „strefom” gdzie wzajemnie przenikały się różne etnosy, jezyki i kultury? Opiwiemy także o fascynującym procesie romanizacji prowincji nadgranicznych i roli, jaką odgrywałą w nim armia rzymska.